Wysoko-roztwory PAN o-molekularnej-masie zachowują się jak-rozrzedzane ścinaniem nie-newtonowskie płyny; ich lepkość maleje wraz ze wzrostem stężenia, a układ przędzalniczego dodatku wykazuje głównie właściwości elastyczne. Stężenie i temperatura kąpieli koagulacyjnej, a także zastosowany w niej pozornie ujemny współczynnik rozciągania, wywierają znaczący wpływ na kształt-kołowego przekroju poprzecznego i morfologię powierzchni powstających włókien. W szczególności w zoptymalizowanych warunkach przetwarzania-można uzyskać kąpiel koagulacyjną o stężeniu 80% i temperaturze 40 stopni -powstających włókien o doskonałej morfologii powierzchni i doskonałych właściwościach fizycznych-mechanicznych. Po-procesach obróbki końcowej, takich jak wyciąganie wrzącej wody i wyciąganie pary, można z powodzeniem-produkować wysokowydajne włókna prekursorowe PAN o wytrzymałości na rozciąganie sięgającej 0,96 GPa.
Właściwości fizyczne włókien prekursorowych z włókna węglowego-na bazie paku różnią się w zależności od konkretnego zastosowanego materiału prekursorowego. Włókna węglowe na bazie paku-izotropowego mają zazwyczaj postać ciętych włókien o średnicy od 12 do 18 μm, gęstości około 1,6 g/cm3 i stosunkowo niskim module sprężystości około 40 GPa. Natomiast włókna węglowe na bazie paku mezofazowego-są zwykle produkowane jako włókna ciągłe o średnicach w zakresie od 7 do 10 μm; włókna te mają gęstość od 1,7 do 2,2 g/cm3 i mogą osiągnąć moduł w zakresie od 600 do 965 GPa.
Jako kluczowy prekursor włókien węglowych, poliakrylonitryl (PAN) posiada strukturę łańcucha molekularnego i stabilność termiczną, które umożliwiają skuteczne przekształcanie jego włókien prekursorowych-podczas kolejnych procesów obróbki termicznej- we włókna węglowe charakteryzujące się dużą wytrzymałością i wysokim modułem.
